பிறேசில் பழங்குடி சிறுமி ஒருத்தி இலைகளை விலக்கிக் கொண்டு செடி கொடிகளினுடே எட்டிப் பார்க்கிறாள். இப்படியான அட்டைப் படத்தோடு தான் முதன்முதலில் நான் பறகாவை கவனித்தேன். இது ஓர் தென்னமெரிக்க காட்டுவாசிகளின் கதையாக இருக்கக் கூடும் என எண்ணியவாறு படத்தை பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.
யப்பானில் குரங்குகள் குளிர்ந்த நீரில் குளித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. சீன சனநெரிசல்களில் அதிவேக ரயில்கள் சிக்கித் தவிக்கின்றன. நியுயோர்க் பாதை விளக்குகள் மின்னிக் கொண்டிருக்க, மக்காவின் கோபுரங்கள் வெளிச்சக்கீற்று தாக்கி அழகொழுகிக் கொண்டிருந்தன.
ரஸ்கின் பாண்டின் ”சூசான்னாவின் ஏழு கணவர்கள்” என்கிற சிறுகதையை திரைப்படம் ஆக்கியிருக்கிறார் விஷால் பரத்வாஜி.
சூசன்னா ஒரு பேரழகி, பணக்காரி. இந்த கதை சூசன்னாவிடம் வேலை செய்து கொண்டு, அவளின் ஆதரவில் படித்து டாக்டராகும் விவான் ஷாவின் பார்வையில் சொல்லப்படுகிறது.
“பாலே” நடனத்தையே கனவாய் நினைவாய் எண்ணி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பெண் லீனாவை புதிய சுவான் குயினாக தெரிவு செய்து கொண்டு நாட்டிய நாடகத்தை (Version 2.0) அரங்கேற்றுகிறார் தோமஸ் லிறோய் Thomas Leroy (Vincent Cassel). லீனா ஆக நடிக்கிறார் நட்டலி போட்மன்.
நடிகா் அமீர்கான் தயாரிப்பில், கிரண் ராஒ (Mrs Amir) இயக்க அமீர்கான் (அருண்), மோனிகா டொக்ரா (சாய்), ப்ரட்டீக் பப்பர் (முன்னா), கீர்த்தி மல்கோத்ரா (யாஸ்மின்) முக்கிய வேடங்களில் நடிக்கும் படம் DHOBI GHAT (அது சலவைத் தொழில் செய்யும் இடத்தைக் குறிக்கும் என்று நினைக்கின்றேன்)
மும்பையில் வெவ்வேறு துறைகளில் தரங்களில் இயங்கும் நான்கு மனிதா்களில் வாழ்கையைப் பேசுகிறது படம்.